سلام به همه دوستان عزیزی که توی این مدت منو وبلاگمو تنها نذاشتن

امروز اومدم خدافظی کنم هرچند خیلی سخته ولی چاره ای نیست

شاید بر گردم ولی معلوم نیست کی فعلا یه مدتی نمیتونم بیام

اومدم تا از داداشاو آبجی های گلم که تا الان از وبم حمایت کردن

وبا نظراتشون راهنما و مشوق من بودن تشکر کنم

اول از همه محسن جون که مطالب و شعرای قشنگشو در اختیار من گذاشت

وبعد رضا جون از وبلاگ تنهای عاشق که خیلی چیزا یادم داد

وبعد از بیتا و عسل جون - داداش عبداالله- منصور(اشکهای عاشق تنها) حامد(حرف دلت)

احسان امیری عزیز- حسنک وزیر(از رون مرغ تا جوجه سخاری)اسی جون(آه سرد)

بنده خدا(عاشق دلشکسته) حسام(معمای قلب من) حامد(خاک بر سران)

که البته من تو این وبلاگ همکاربودم ولی به دلایلی دیگه نتونستم ادامه بدم

حسام(خفن حسام) محمد(پسر تنها) ندا جون(بیاتو نترس من تنهام)

شهر عاشقا - الن عزیزم که یه قالبم برام ساخت- سیاوشی(عاشقانه) محسن(عشق من الهام)

گمشده دوران - سروش

و خلاصه همه کسایی که به وبلاگم سر میزنن (ببخشید اگه اسم کسی از قلم افتاد)

دريائي بي ساحل که اعماقش عميق تر از عمق سياهي ها

چشمه ساري در کوير ، يا بوته ي خاري درون يک حرير

اوج گرفتن در وجود يک حباب

بي صدا پنهان شدن زير بال يک عقاب

عشق از زير لباسش ميجهد تا بشکند خودکامگي

تا زمين از ديد او مدفون شود

تا ستاره در کنارش جان دهد

عشق امروزه فقط معتاد و منگ

عشق را گويند چون پرواز پر در زير تيغ

دستهاي پر ترک ! بي ريا و بي کلک

عاشقي را تا به پاي جان ببر ، خستگي را از وجودت در مبر،

عشق اين است گر تو داري يا علي